13. Humanidades

Sipnayan

Sa pagpikit, sa pagdilat

Nahahawakan ang iyong balat

Dalawa lamang tayo

Mag-isa, sa mahabang pasilyo

Sabay tayong lalakad at gugunitain

Kung saan tayo nagsimula ay aalalahanin

Dumadaan ang dilim sa aking paningin

Isa na ba itong masamang pangitain?

Sa mga letra, salita ang ating umpisa

Mga mensahe ko sayo ay tuwi-tuwina

Ngunit parang mga numero’y sumama

Maiintindihan ka ba tulad ng matematika?

Ingles

Sa bawat baitang, ramdam ang puwersa

Para bang konsensya ay pinagisa

Ako ba ay ikaw o ikaw ay ako ba?

Sa panandalian ay kalimutan muna

Sa parang ay iikot tayo nang maraming beses

Tanda ko pa nagkita tayo sa isang Biyernes

Nagkita nga ba tayo o ako’y nalinlang na?

Teka, ito ba ay katotohanan pa?

Bahala na, basta’t kasama kita

Umupo muna tayo sa kalsada de liha

Parang may gusto akong sabihin

Ngunit paano mo ito iintindihin?

Filipino

Napagpasyahan ko na umuwi muna tayo

Habang pinagiisipan ang isasambit ko

Sa sarili kong wika bubuuin

Bakit nauutal pa rin?

Sa piling ko ay naparirito ka

May hinihingi pa ba akong iba?

Pagiging kuntento ay kailan kaya

Hindi ko pa ba makita na ito ay sapat na

Lumalapit na tayo sa ating destinasyon

Ako’y nakararamdam ng altapresyon

Bakit mayroon akong obligasyon?

Ipahiwatig sayo, aking mga emosyon

Aglipunan

Blag! Aray!

Natutulog lang pala ako

Bakit naman napaglaruan

Binato ng frisbee, aking puso